‘Ik erger me groen en geel aan de mensen die in de supermarkt in hun mobiele telefoon staan te schreeuwen alsof ze het in Japan moeten horen!’ ‘Ik erger me mateloos aan het agressieve rijgedrag van mensen in het verkeer.’ ‘Ik erger me aan het gedrag van de hangjongeren.’’Ik erger me aan het gedrag van mijn buurman, buurvrouw.’ ‘Jij doet dit niet.’ ‘Jij doet steeds zo en daar erger ik me aan.’ Jij, u, zij, die mensen, anderen. Opvallend dat we ons zelden aan ons eigen gedrag ergeren. Steeds dat opgeheven vingertje. Daar zijn we goed in. Dat is wat we leren. We weten heel goed te verwoorden wat anderen steeds verkeerd doen. Dat is lekker makkelijk en het lucht voor een kort moment op.

Wat we vergeten is dat het naast een korte opluchting een vervelende bijwerking heeft: Iedere keer dat u zich ergens aan ergert, stapelt zich deze ervaring in uw hersenen op. Voor een volgende keer zijn er steeds minder voorwaarden nodig om u direct in de stress te laten schieten. En de stressmeter schiet voor u het weet door het plafond en bent u een groot gedeelte van de dag uzelf aan van alles en nog wat aan het ergeren. Wat levert dit u op? Een verpeste dag, een slecht humeur en als u zich chronisch ergert, gaan mensen u ontwijken. Is het dit u allemaal waard? ‘Ja, maar…., die ander…………..’ ‘Ja, wat, die ander? Wat doet die ander dan?’ ‘Die ander, die… , die..…’

Die ander doet niet wat u zegt of wilt. Dat kan. Dat komt regelmatig voor zelfs. Maar dit is geen reden om u te ergeren. U kiest ervoor om uzelf te ergeren. U hoeft dit niet. Er staat nergens dat u zich moet ergeren aan anderen. Dat u zich moet ergeren aan van alles en nog wat.

Kijk eens wat het u oplevert als u zich ergert. Wie wordt er beter van? Als u zich ergert, verandert de ander dan? Verandert de situatie dan, alleen omdat u zich ergert? Wat voor nut heeft het als u zich ergert? Niets, het dient geen enkel doel. U heeft er alleen maar uzelf mee. U kunt er ook voor kiezen om u niet te ergeren. Wordt u bewust van uw reacties! Als er zich een situatie voordoet en u voelt uw stressmeter de hoogte in gaan, neem dan even een pas op de plaats. Tel even tot tien en denk na over wat er met u gebeurt. Wat is de reden dat ik me erger? Wat is de reden dat ik in de stress schiet? Moet ik me hieraan ergeren?

Haal even diep adem. Beslis dan dat u er ook voor kunt kiezen om gewoon verder te gaan met hetgeen u aan het doen was. Dat u andere leuke dingen kunt gaan doen. Dat u niet verplicht bent om aan de situatie aandacht te geven. Dat u zelf de baas over uw eigen gedachten en gevoelens bent. Dat u beslist wat u gaat doen! Niet die ander, niet de situatie, maar u beslist! Bedenk wat een beter alternatief voor u is. Een alternatief die u vreugde en geluk brengt. Een alternatief die u leert met de situatie om te gaan zodat u er geen last van heeft. Kies!

Bent u het met me eens of juist oneens? Heeft u een ervaring met het onderwerp en wilt u meepraten? Schrijf hieronder uw reactie!

Succes en een warme groet van,
Henrice Kupper