Dat kan ik sneller en beter!

sneller en beterAnnet is een vrouw van middelbare leeftijd en woont samen met haar man Gerrit aan de rand van een klein dorp in de provincie Gelderland. Gerrit is arbeidsongeschikt, maar vermaakt zich prima met zijn vogeltjes en zijn tuin. Hij is graag buiten. Annet zorgt met ziel en zaligheid voor het huishouden. Ze schrobt en boent dat het een lieve lust is. Binnen en buiten ziet het er dan ook altijd pico bello uit. Soms als Annet wat last van haar rug heeft, vraagt ze Gerrit of hij een keer wil stofzuigen. Gerrit heeft hij hier geen problemen mee en doet dit graag voor zijn Annet.

Hun kinderen, Anouk en Harrie, zijn al een aantal jaren het huis uit en Gerrit en Annet passen regelmatig op hun zes kleinkinderen. Vooral tijdens de vakanties. Kinderopvang is duur en de kleinkinderen vinden het heerlijk bij opa en oma. Zo is iedereen is tevreden. Naast haar huishouden is Annet heel actief met allerlei hobby’s en is ze lid van diverse verenigingen. Ze mag graag van alles op de hoogte zijn en heeft altijd tijd voor een praatje. Ze is best wel druk vindt ze, soms wel eens te druk.

’s Middags aan tafel heeft ze het er wel eens met haar man over. Die dan heel nuchter zegt: Dan doe je toch wat minder? Anderen kunnen best wel eens wachten of zelf de handen uit de mouwen steken. Waarop Annet een beetje geïrriteerd  reageert. Als Gerrit doorgaat en haar confronteert met het feit dat ze het zichzelf ook moeilijk maakt, door alles zelf te willen doen en niet tevreden is als anderen het doen, raakt hij een gevoelige snaar en krijgt Annet tranen in haar ogen. Ze wendt haar hoofd af en begint snel over de kleinkinderen te praten.

Alles gaat zijn gangetje tot Annet op een morgen wakker wordt en merkt dat twee vingers aan haar rechterhand erg dik en stijf zijn. Het doet niet echt pijn maar ze gaat voor de zekerheid toch even naar de huisarts. Deze stuurt haar door naar het ziekenhuis en binnen een paar weken is Annet geopereerd aan haar vingers. Nu mag ze zes weken niets doen. Gerrit helpt haar waar hij kan maar Annet’s humeur wordt steeds slechter. Wat hij ook doet, niets is goed meer.

Laatst bijvoorbeeld vraagt Annet of hij de was wil strijken. Natuurlijk lief, geen probleem! Nu is strijken niet zijn dagelijks werk maar Gerrit doet erg zijn best. Annet geeft hem aanwijzingen maar hoe vaak Gerrit ook probeert, Annet is niet tevreden. Ze begint te mopperen en begint steeds harder te praten. Ho, ho zegt Gerrit, zo doen we dat niet Annet. Ik doe mijn best en weet dat het niet zo goed is als dat jij het doet maar ik vind het niet nodig dat je zo moppert! Annet biedt haar excuses aan en accepteert voor het moment dat de was niet zo netjes gestreken is.

Als haar dochter Anouk een paar dagen later op bezoek komt, kan ze haar ogen niet geloven! Staat ma daar de was te strijken! Hee, mam. Wat doe jij nou? Dat kan pa toch doen? Jij moet rust houden van de arts. Dan ga je toch niet strijken? Ga zitten, dan strijk ik wel even! En een beetje boos pakt Anouk de strijkbout over. Nou, zegt Annet. Je vader heeft het wel geprobeerd maar het lukt hem niet zo goed. Als hij aan de ene zijde begint, heeft hij aan de andere zijde kreukels. Het lukt hem niet om netjes te strijken. Dan kan ik het beter zelf doen, dan gaat het ook sneller en is het tenminste zonder kreukels.

Oh, zegt Gerrit die in de deuropening staat. En dat is erg als er een kreukeltje inzit? Weet je Annet? Ik heb het helemaal gehad met je gezeur. Zoek het toch uit! Anderen willen graag helpen, maar niemand mag jou helpen! En het is nooit goed. Altijd commentaar. Is het nou werkelijk zo belangrijk dat die overhemden kreukvrij zijn. Weet je wat? Doe het dan vooral maar lekker zelf! Ik heb er genoeg van! En met een knal gooit Gerrit de deur dicht en vertrekt. Een met stomheid geslagen en in verwarring achtergelaten Annet begint te huilen…

Tja, zegt Annet tegen mij. Gerrit heeft natuurlijk wel gelijk maar ik vind het zo moeilijk. Wat vind je moeilijk Annet? Nou, dat iemand anders mijn werk doet. Ze doen het nooit zo goed zoals je het zelf zou doen en als ik het zelf doe gaat het ook veel sneller. Dat geloof ik graag Annet. Maar, als je anderen geen kans geeft, zal het ook nooit goed genoeg worden. Jij hebt het ook moeten leren en de eerste keren ging het ook niet perfect, toch? En nu weet ik wel dat we van onszelf denken dat alleen wij het perfect kunnen, maar moet alles gaan zoals jij dat wilt? Kun je met iets minder resultaat ook tevreden zijn?

We leren Annet met het RET-schema te werken en ze krijgt oefeningen mee zodat haar gedachten over de gebeurtenissen weer in het juiste perspectief komen. Ook haar angst en gevoelens omtrent het nutteloos voelen als je tijdelijk niet volwaardig mee kunt draaien, komen aan de orde. Annet werkt hard en na een aantal consulten zien we Annet opfleuren. Ze heeft haar plan om meer rust in te bouwen en wat taken af te stoten met Gerrit doorgesproken en gaat de zaken vanaf nu anders aanpakken!