Het huwelijk van Frans en Irene

Wat er aan vooraf ging…

Irene (36) is net thuis van haar werk en is thee aan het zetten voor haar en haar kinderen Tim(8) en Annet(12), die ze net van de opvang heeft opgehaald. Irene werkt drie dagen als verkoopster in een kledingzaak. Haar man Frans(39) werkt als internationaal vrachtwagenchauffeur en komt pas over twee weken thuis. Irene staat een beetje stil voor zich uit te staren. Tim vraagt haar of hij bij zijn vriend Max mag gaan spelen. Irene knikt en weg is Tim.

Plotseling hoort Annet haar moeder schreeuwen en ze rent naar de keuken om te zien wat er gebeurd is. Daar ziet ze haar moeder met haar hand onder de kraan. De hand van Irene is flink rood en de eerste blaasjes zijn al zichtbaar. (Irene heeft, zonder acht te slaan op waar ze mee bezig was, het kokende theewater over haar hand gegoten in plaats van in de theekop. Door de hevige pijn schrikt Irene wakker, ziet wat er gebeurd is en houdt snel haar hand onder de kraan).

Annet schrikt van wat ze ziet en trekt wit onder haar neus weg. Annet, zegt Irene. Wil jij de huisarts bellen en vragen of hij tijd heeft? Annet rent naar de kamer en belt de huisarts. Die is tot opluchting van Irene aanwezig en vraagt Irene naar de praktijk te komen. Gelukkig woont de huisarts niet ver. Annet blijft in de wachtkamer en Irene wordt door de huisarts naar binnen geroepen.

Zo, dat ziet er niet zo goed uit. Heb je je hand onder de kraan gehouden? Ja, dat heb ik. Zo’n tien minuten. Loop maar even mee, naar de ruimte hiernaast, dan zullen we je hand behandelen. Terwijl de huisarts de hand van Irene behandelt, valt het hem op dat Irene erg afwezig is en hij vraagt: Ik zie dat je  er met je gedachten niet bij bent. Is er iets dat je dwars zit? Nou, nee, maar ik ben zo moe, de laatste tijd. Ik slaap ook niet meer zo goed. Ik lig vaak te piekeren. En, waarover pieker je dan zoal? vraagt de huisarts.

Gewoon, over van alles. Over het werk, mijn huwelijk, de kinderen. Ik moet altijd alles alleen doen omdat Frans vaak van huis is, vanwege zijn werk, maar ik vind het de laatste tijd steeds lastiger om alles te regelen. Vroeger ging het allemaal vanzelf en bruiste ik van de energie. Tegenwoordig kom ik steeds energie en tijd tekort. Ik ben altijd zo moe.

En wat zegt je man Frans hiervan? Die zegt dat ik eens met iemand moet gaan praten. Maar ik weet niet met wie. Ik wil mijn moeder hier niet mee lastig vallen, die heeft al genoeg aan haarzelf…

En zo zit Irene binnen een week in mijn spreekkamer:

We praten eerst over ditjes en datjes, schenken wat te drinken in en laten Irene haar verhaal vertellen. Ik stel Irene vragen, ik wil ook weten wat Irene graag bereiken wil, ik geef haar wat tips en leg in grote lijnen uit wat de oorzaak van haar problemen zijn. Dan leg ik uit, hoe ik haar vraagstukken ga aanpakken en wat er van Irene verwacht wordt en wat Irene van ons verwachten mag. Als alles duidelijk is en Irene gaat akkoord, wordt de eerste afspraak voor de behandeling gemaakt of Irene denkt er eerst nog over na en belt of mailt later voor een afspraak.

Voor Irene waren er meerdere zaken die niet goed liepen en dat heeft er mee te maken dat zaken zich stapelen en het een, een gevolg van het ander is. Het moe zijn, is bij Irene bijvoorbeeld, een gevolg van steeds energie spenderen aan het proberen oplossen van haar problemen, zaken m.b.t. de kinderen, het werk en huishouden regelen. Vergeten hulp in te roepen en teveel hooi op haar vork nemen. Haar man Frans is vaak afwezig en hierdoor is Irene het vanzelfsprekend gaan vinden dat zij alles regelt en doet. Ook als Frans thuis is.

Frans daarentegen raakt op den duur geïrriteerd omdat hij zich steeds vaker buitenspel gezet voelt. Er wordt niets meer aan hem gevraagd en hij denkt: Nou, doe het dan ook maar allemaal zelf. Ik ga wel biljarten met mijn vrienden.  En zo gaat het van kwaad naar erger. Irene heeft zichzelf iets aangeleerd dat haar niet helpt en hiervan heeft ze nu flink last.

We gaan met Irene naar de oorzaak en geven haar handvatten hoe ze het een en ander veranderen kan. We geven haar opdrachten mee en we leren haar hoe ze haar gedachten, gevoelens en gedrag in het juiste perspectief kan zetten. Na een aantal consulten zien we een heel andere en vrolijke Irene in de spreekkamer. Ze heeft haar kracht herwonnen en kan nu ook zaken loslaten. Zaken die haar niet gelukkig maken en die haar niet helpen haar doel te bereiken. Ook Frans ziet de veranderingen en reageert hier positief op. Het is nu een stuk gezelliger in huis en Frans vindt het weer fijn om thuis te komen.